แนะนำสาวสมัยใหม่ สาวเก๋ วันนี้ : สาวติสท์สุดแนว “ถงถง-ณภัทร” ตวัดพู่กันสร้างเงินแสนวัยเรียน! “ศิลปินอิสระ” รายได้เกือบแสนต่อเดือน!

สาวติสท์สุดแนว “ถงถง-ณภัทร” ตวัดพู่กันสร้างเงินแสนวัยเรียน! 

 “ศิลปินอิสระ” รายได้เกือบแสนต่อเดือน! 

จากความชื่นชอบด้านการวาดภาพของเด็กสาวธรรมดาคนหนึ่ง นำมาซึ่งจุดเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญให้กับนักวาดภาพฝีมือดี “ถงถง-ณภัทร นานาชิน” นักศึกษาจากคณะนิเทศศาสตร์ สาขาออกแบบนิเทศศิลป์ มหาวิทยาลัยเนชั่น ผู้ซึ่งพกพาความสามารถด้านการวาดภาพและลายเส้นที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ผสมผสานกับพรแสวงด้วยความมุ่งมั่นตั้งใจ จนสร้างรายได้สูงสุดหลักแสนด้วยวัยเพียง 19 ปีเท่านั้น..

      

        วันนี้ทีมงาน Life on Campus มีนัดพูดคุยกับถงถง-ณภัทร สาวน้อยวัยใสที่ปรากฏกายด้วยชุดนักศึกษาน่ารักสมวัย เธอพร้อมบอกเล่าเรื่องราวการเริ่มต้นเดินตามความฝัน เพื่อเป็นแรงบันดาลใจให้ใครอีกหลายคน รับรองได้ว่าทุกคนจะต้องหลงเสน่ห์ไปกับลายเส้นและรอยยิ้มพิมพ์ใจของเธอคนนี้อย่างแน่นอน

       

       เป่าสี-เทสี-ตวัดพู่กันตั้งแต่วัยเด็ก!

       

        ด้วยความที่เติบโตในครอบครัว “หัวใจศิลป์” การเริ่มต้นทำความรู้จักกับศาสตร์แห่งศิลปะตั้งแต่วัยเด็ก จึงไม่เป็นเรื่องที่น่าแปลกใจนัก เธอเองได้ใช้เวลาสร้างความทรงจำดีๆ กับคุณแม่ด้วยการวาดภาพ-ระบายสีตั้งแต่จำความได้ ถือเป็นเรื่องราวสุดประทับใจและเพิ่มทวีความชื่นชอบในศิลปะให้กับหัวใจดวงเล็กๆ ของเด็กสาวตัวน้อยตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

       

        “รู้สึกว่าเกิดมาตั้งแต่จำความได้ก็คือชอบศิลปะมากๆ แล้ว และคุณแม่ก็ชอบวาดรูป คุณแม่เคยเรียนเพาะช่างและชอบศิลปะเลยเหมือนกับมาทางสายเลือด ชอบอาร์ตกันทั้งบ้านค่ะ ตั้งแต่เด็กๆ มันเหมือนเป็นโมเมนท์ดีๆ เลยก็คือ ทุกวันศุกร์-วันเสาร์ที่คุณแม่ว่างเราก็จะมานั่งวาดรูประบายสีกัน เป่าสี-พับสี ถือเป็นเหตุการณ์ที่มีความสุขมากค่ะระหว่างแม่กับลูก และตั้งแต่ 3ขวบก็จำทฤษฏีสีได้หมดแล้วค่ะ คือที่เราเข้ามาตรงนี้ได้ก็เพราะคุณแม่ชอบศิลปะด้วย แรกๆ คุณแม่จะเป็นคนแนะนำค่ะแต่ไม่เหมือนกับการสอนซะทีเดียวนะ เหมือนกับเราเล่นด้วยกันทำด้วยกันสนุกด้วยกันมากกว่า มันก็เลยเริ่มซึมซับเข้าไปเองตั้งแต่เด็ก” 

  

      

 เธอเล่าต่อด้วยน้ำเสียงสดใสถึงจุดเริ่มต้นการวาดภาพที่เป็นแบบฉบับของตัวเอง ด้วยการเริ่มต้นจากการชอบดูการ์ตูน และความชอบในการอ่านหนังสือผจญภัย สิ่งเหล่านี้ล้วนปลุกสร้างจินตนาการของเธอจนต้องสร้างสรรค์งานวาดที่มีคาเรคเตอร์เฉพาะขึ้นมา ซึ่งทำให้เธอค้นพบว่าการได้สร้างสรรค์ตัวละครขึ้นมาใหม่นั้นเป็นสิ่งที่สนุกและท้าทายกว่ากันมาก

       

        “อย่างตอนเด็กๆ จะมีการ์ตูนช่อง 9 เราก็จะต้องหัดวาดตาม มีกระดาษลอกลาย มีสี พู่กัน เราก็เอามาเล่นตลอดไม่เคยทิ้งเลย และเป็นคนชอบอ่านหนังสือแนวผจญภัยค่ะ แล้วเราก็จินตนาการของเราเองวาดเป็นคาเรคเตอร์ของตัวเอง แรกๆ อาจจะเริ่มจากการวาดตามแบบค่ะ แต่หลังๆ เรารู้สึกว่าการได้ครีเอตสร้างสรรค์ออกมาใหม่เป็นอะไรที่สนุกกว่า เหมือนเป็นเจ้าหญิงของเราเอง ตัวละครต่างๆ ที่เราสร้างขึ้นมาเอง สีของเราเองสร้างคาเรคเตอร์ขึ้นมาใหม่เอง มันสนุกกว่าเยอะ”

       

       “ศิลปินอิสระ” รายได้เกือบแสนต่อเดือน! 

  คำกล่าวที่ว่า “ศิลปินไส้แห้ง” คงใช้ไม่ได้กับถงถง-นักวาดภาพฝีมือดีคนนี้ เพราะเธอสามารถสร้างรายได้ระหว่างเรียนด้วยการวาดภาพตั้งแต่ช่วงมัธยมปลายก่อนเข้ามหาวิทยาลัย ผ่านสื่อออนไลน์ “อินสตาแกรม” และได้กลายเป็นที่รู้จักและจดจำถึงผลงานที่มีลายเส้นเป็นเอกลักษณ์ จนมีการติดต่อให้สร้างสรรค์ผลงานขึ้นอย่างมากมาย และสร้างรายได้สูงสุดถึงเกือบแสนบาท

       

        “วันหนึ่งเราไม่เคยคิดเลยว่ามันจะสามารถสร้างรายได้ให้เราได้ และมีคนมาสนใจผลงานเรามากมายขนาดนี้ คือจุดที่ทำให้เราเป็นที่รู้จักเลยเริ่มจากอินสตาแกรมค่ะ ตอนแรกเหมือนหนูจะเอาดีทางด้านศิลปิน-นักร้องนักแสดง และให้การวาดรูปเป็นเหมือนแค่ความชอบส่วนตัว และมีอยู่วันหนึ่งเราอัพรูปในอินสตาแกรมเป็นรูปที่เราวาดขึ้นมาค่ะ แล้วเหมือนมีคนมาชมว่าวาดสวย จากนั้นเราก็เริ่มพัฒนาลงบ่อยๆ เข้า พักหลังเลยมีคนเข้ามาถามว่าขายไหมอยากซื้อ บ้างก็มีร้านครีม โลโกแบรนด์ในอินสตาแกรมมาติดต่อให้ออกแบบให้ หรือดารา-เน็ตไอดอลบางคนก็เข้ามาสั่งให้ทำค่ะ อย่างงานแต่งงานของดาราให้เราไปวาดเป็นของชำร่วย ป้ายแบล็คดรอป และก็ร้านค้าดังๆ”

       

        นอกจากนี้เธอยังเล่าด้วยต่อสีหน้ายิ้มแย้ม พร้อมแววตาที่สะท้อนให้เห็นถึงความภูมิใจว่าสิ่งที่ทำไม่เพียงแต่เป็นการวาดภาพธรรมดาเท่านั้น แต่มันสร้างมวลความสุขให้เธอทุกครั้งที่ได้ขีดเขียนร่างแบบลงบนหน้ากระดาษ อีกทั้งยังทำให้เธอรู้จักคุณค่าของเม็ดเงินที่พ่อ-แม่หามาว่าแท้จริงแล้วยากลำบากเพียงใด 

 “การวาดภาพตรงนี้มันทำให้เราคิดว่าการวาดรูปของเรามันไม่ใช่แค่การวาดเล่นๆ แล้ว แต่มันคือสิ่งที่ทำให้เราหารายได้ระหว่างเรียนได้ด้วย มันเป็นสิ่งที่เราชอบด้วยทำไปก็รู้สึกมีความสุข ส่วนเรื่องรายได้ที่ได้ระหว่างเรียน ส่วนใหญ่หนูจะเก็บใส่บัญชีไว้ค่ะ มีช่วงหนึ่งแรกๆ ที่ได้รายได้มาใหม่ๆ เราจะรู้สึกงกมาก ออมไว้ไม่อยากใช้เลยค่ะ เรารู้สึกว่าเข้าใจพ่อกับแม่หรือหลายๆ คนเวลาหาเงินมามันไม่ได้ง่ายๆ เวลาใช้เงินก็จะซื้อของที่อยากได้จริงๆ ถึงจะซื้อ และดูว่ามันจำเป็นไหม”

       

       

       ทำงานระหว่างเรียนได้อะไรมากกว่าที่คิด!

       

        ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าสิ่งที่ได้รับเป็นค่าตอบแทนจากการทำงานระหว่างเรียนนั้นคือ “เม็ดเงิน” แต่สิ่งที่มีค่านอกเหนือจากรายได้ที่ได้รับแล้วคือ “ประสบการณ์ที่ดี” น้องถงถงยังให้ความเห็นอีกว่าการทำงานระหว่างเรียนนั้นมีส่วนช่วยให้เธอรู้จักบริหารจัดการเวลาให้เป็น แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือการอย่าละเลยหน้าที่การเรียน เพราะนั้นคือหน้าที่หลักที่ควรมาก่อนเสมอ 

        

        “มันได้บทเรียนนะคะเรื่องการจัดการเวลา การจัดการตัวเอง อย่างเราต้องเรียนไปด้วยและต้องวาดรูปไปด้วย เราต้องบริหารมันดีๆ นะ คือสุดท้ายแล้วการเรียนหลักก็สำคัญกว่า ถึงการวาดภาพจะสร้างรายได้ให้เราก็จริงแต่หน้าที่หลักของเราที่ต้องคำนึงคือเรื่องเรียน ระหว่างสิ่งที่เราชอบทำกับสิ่งที่เราต้องทำ เราก็ต้องทำหน้าที่หลักเราให้ดีก่อน” 

        พร้อมกันนี้ เธอยังเล่าต่อว่าการทำงานระหว่างเรียนถือเป็นข้อได้เปรียบ เพราะได้เริ่มต้นทำและมีประสบการณ์ก่อนคนอื่นๆ รวมถึงยังฝากถึงเด็กเยาวชนรุ่นใหม่ด้วยว่าหากใครมีของดีอยู่ในตัว จงนำเสนอมันออกมา เพียงแค่กล้าที่จะลงมือนั้นถือเป็นการเริ่มต้นที่ดีแล้ว รวมถึงได้มีผลงานเก็บสะสมไว้นำเสนอตอนสมัครงานอีกด้วย" 

  “การทำงานระหว่างเรียนได้เปรียบมากกว่าค่ะ คือถงคิดว่าอยากให้เยาวชนในรุ่นนี้ คุณมีของอะไรให้พรีเซนท์ออกมาเลย ไม่ต้องกลัวว่าใครจะมองยังไงเพราะว่าอินสตาแกรมหรือช่องทางโซเชียลต่างๆ มันเป็นอะไรที่เจ๋งที่สุดแล้วในการพรีเซ็นท์ของที่เรามีออกมา โดยที่ไม่ต้องเสียค่าเช่า-เสียตังสักบาท เพียงแค่เรากล้าที่จะลงกล้าที่จะทำ เพราะว่าเวลาเราทำออกมาเหมือนเราก็มีประสบการณ์ก่อนคนอื่นเขา เราคิดและจัดการได้ไวกว่าเพราะเรามีพื้นฐานของเราแล้ว และที่สำคัญก็คือเหมือนมีพอร์ตสะสมผลงานเป็นของตัวเองเวลาที่เราเรียนจบไปแล้วมันก็ได้เปรียบกว่าคนอื่นๆ ค่ะ”

       

     

       เรียนนิเทศศิลป์..เพิ่มมูลค่างานวาด!

       

        การตัดสินใจเลือกเรียนคณะในระดับมหาวิทยาลัยไม่เพียงวัดจากความชอบในศาสตร์แห่งศิลปะเท่านั้น แต่เธอมองลึกเข้าไปว่าการวาดรูปธรรมดาคงไม่พอเสียแล้ว สำหรับยุคเทคโนโลยีก้าวไกลเช่นนี้ เธอจึงตัดสินใจเลือกเรียนในคณะนิเทศศาสตร์ สาขาการออกแบบนิเทศศิลป์ มหาวิทยาลัยเนชั่น เพื่อที่ได้นำความรู้ไปต่อยอดในการออกแบบผลงานของเธอต่อไป

       

        “เรียนนิเทศศิลป์ที่มหาวิทยาลัยเนชั่นค่ะ ที่เลือกเรียนคณะนี้เกิดจากความชอบล้วนๆ เลยค่ะ อย่างที่บอกก็คือชอบอาร์ตอยู่แล้ว เราเลยมองว่าคณะที่เรียนอยู่คือสาขา Communication Design ก็เหมือนเป็นการออกแบบงานเพื่อการทำกราฟฟิค เพราะถงมองว่าปัจจุบันนี้แค่ Hand Drawing หรืองานมืออย่างเดียวมันไม่พอแล้วเพราะโลกมันเปลี่ยนไป คอมพิวเตอร์มีส่วนสำคัญมากๆ ในการทำงานนะคะ ถ้าอย่าง AI หรือ Illustrator เราไม่ได้ก็ไม่สามารถเอาไปต่อยอดการทำแพคเก็ต การทำป้าย หรือว่าทำอะไรเพื่อส่งเป็นไฟล์ให้ลูกค้าต่อ หรือขยายงานของเราให้มากขึ้นเพิ่มขึ้นได้เลย” 

       

        แน่นอนว่าสิ่งที่ได้รับจากการเรียนคณะนิเทศศาสตร์ สาขาการออกแบบนิเทศศิลป์ คงไม่ได้มีแค่ความรู้เพียงอย่างเดียวเท่านั้น เธอเล่าต่ออีกว่าสิ่งที่ได้รับสามารถนำมาเพิ่มมูลค่าให้กับงาน รวมถึงต่อยอดให้กับฝีมือเธอเองได้อีกด้วย 

  “เราต้องหาอะไรใหม่ๆ มาทำค่ะ เพื่อให้มันสามารถเพิ่มมูลค่าให้กับงานและก็ต่อยอดให้กับฝีมือของเราด้วยได้ จริงๆ อันนี้เลือกสาขาตอน ปี 3 ค่ะ คือทางมหา'ลัยพอเราเข้ามาเรียนที่คณะนิเทศศาสตร์เขาก็จะให้เราลองเรียนก่อนว่าเราชอบอะไรจริงๆ ให้ค้นหาตัวเองให้เจอก่อนแล้วค่อยเลือกสาขาตอนปี 3 ค่ะ ตอนแรกลังเลสาขาวิทยุโทรทัศน์ไว้ด้วย แต่ถงมองว่าออกแบบนิเทศศิลป์น่าจะเป็นเรามากกว่า”

       

       ตั้งใจเรียนในห้อง..ช่วยได้เยอะ

       

        สำหรับผลการเรียนของสาวติสต์วัยใสคนนี้เรียกได้ว่าไม่ธรรมดา เพราะผลการเรียนในเทอมที่ผ่านมาของเธอได้เกรดเฉลี่ย 4.00 การันตีได้เลยว่าเด็กสายศิลปะก็มีผลการเรียนยอดเยี่ยมได้เช่นกัน ทางทีมงาน Life on Campus จึงถามถึงเทคนิคการเรียนของสาวคนเก่งถึงช่วงเวลาในการอ่านหนังสือของเธอ อีกทั้งเทคนิคดีๆ ที่เธอใช้อ่านหนังสือสอบเป็นประจำ

       

        “ถงเป็นคนที่พยายามเข้าให้ครบด้วย แล้วช่วงใกล้ๆ สอบก็อ่านไปเลย คือปกติเรานอนเร็วอยู่แล้ว เวลาจะสอบบางทีถงได้นอนแค่ 2-3 ชม. นอนดึกตี 2-3แล้วก็ตื่นตอนเช้ามาอ่านอีก แต่จริงๆ หนูว่าเคล็ดลับที่ดีเรานอนไปก่อนช่วง4ทุ่มถึงตี 2 นอนไปก่อนแล้วเดี๋ยวค่อยตื่นมาสักตี 3-4 มาอ่าน เพราะมันคือช่วงเวลานอน คือเวลานอนก็ควรนอนค่ะ เพราะเหมือนร่างกายเราต้องนอนเวลานั้น แล้วเราค่อยตื่นเช้าตรู่มากๆ มาอ่านแทน สมองมันจะแล่นกว่า”

       

        เธอขยายความต่อว่าสิ่งสำคัญที่สุดคือการตั้งใจเรียนในห้อง และพยายามทำความเข้าใจในสิ่งที่อาจารย์สอนให้ได้มากที่สุด เพราะแท้จริงแล้วข้อสอบมักจะออกในสิ่งที่อาจารย์พูด ดังนั้นจึงอยากให้ตั้งใจฟังสิ่งที่อาจารย์สอนให้ดี 

  “ที่สำคัญคือพยายามเข้าเรียนและจดคีย์เวิร์ดหลักๆ เพราะว่ายังไงถ้าฟังอาจารย์สอนในห้องเรียน ข้อสอบมันก็จะออกในสิ่งที่เค้าพูดอยู่แล้ว ไม่ออกนอกเหนือจากนี้เท่าไหร่ ส่วนการติวหนังสือกับเพื่อนก็มีค่ะ แต่ชอบอ่านเองมากกว่า คืออ่านกับเพื่อนเนี้ยแหละแต่จะอยู่คนละมุมกัน แล้วเวลาก่อนเข้าห้องสอบก็สำคัญ ที่เขาเรียกว่า 10 นาทีก่อนเข้าห้องสอบ เอามาเปิดๆ ดู มันก็จะช่วยเราได้อีกให้เราซึมเข้าไปในหัว”

       

       ค้นหาสิ่งที่ชอบ..ฟังเสียงหัวใจตัวเอง

       

        “อย่าเรียนตามเพื่อน หรือเรียนตามที่พ่อแม่อยากให้เรียน เพราะสุดท้ายแล้วเราต้องอยู่กับมัน4ปีหรือมากกว่านั้น” คำบอกเล่าของเธอถูกเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงมั่นใจ เธอมีความเชื่อที่ว่าคนทุกคนย่อมมีสิ่งที่ตัวเองชอบและใฝ่ฝัน ดังนั้นให้ลองฟังเสียงหัวใจของตัวเองให้ดี อย่าเรียนตามเพื่อนและตามคำบอกของพ่อแม่ เพราะท้ายที่สุดแล้วเราต้องเผชิญกับมันอีก 4 ปี หรือมากกว่านั้น

       

        “ถงมองว่าเราควรรู้ว่าเราชอบอะไร ซึ่งทุกคนรู้อยู่แล้วแหละ เพราะมันเป็นสิ่งที่อยู่ในใจก็ฟังเสียงหัวใจตัวเอง อย่าเรียนตามเพื่อน หรือว่าพ่อกับแม่อยากให้เรียน เพราะว่าสุดท้ายแล้วเราต้องเผชิญกับมันอีก 4 ปี หรือมากกว่านั้น เราต้องคำนึงไว้ก่อนว่าเราอยากเรียนอะไรมากที่สุด แล้วก็มีอะไรอย่าเก็บไว้ เช่น ความสามารถก็หมั่นสร้างผลงานไว้ตั้งแต่ตอนนี้เลย อย่างสมมุติใครชอบวาดรูปก็วาดเอาไว้เยอะๆ เพราะเวลาไปทำพอร์ตในแต่ละมหาลัยที่เขารับ เขาจะได้เห็นงานของน้อง เห็นความสามารถที่น้องมีและมันจะเป็นส่วนหนึ่งหลักๆ เลยแหละที่น้องจะได้รับเลือกให้ไปเรียนที่นั่น”

       

        อย่างไรก็ตาม การเลือกเรียนในสิ่งที่ชอบและตรงตามความสนใจถือเป็นสิ่งที่ดี แต่สำหรับบางครอบครัวที่คุณพ่อ-แม่ไม่ให้การสนับสนุน หรือชี้แนะลูกให้เรียนในสิ่งที่ไม่ชอบ-ไม่ถนัด เธอให้ความเห็นว่าการพูดคุยกันเป็นสิ่งที่ดีที่สุด พยายามอธิบายให้ครอบครัวเข้าใจมากกว่าจะต่อต้าน เพราะสิ่งสำคัญคนเป็นพ่อ-แม่ย่อมเข้าใจและห่วงใยความรู้สึกของลูกเสมอ

        

        “สำหรับครอบครัวที่พ่อแม่อาจบังคับให้เรียนคณะอื่นที่เราไม่ชอบ ถงว่าเรื่องแบบนี้คุยกันได้นะ เดี๋ยวนี้พ่อแม่เข้าใจ แต่อยากให้บอกตรงๆ ค่อยๆ พูด อย่าไปเถียง อย่างเราบอกเขาไม่เอา ไม่เรียนมันจะยิ่งไปกันใหญ่ ลองอธิบายให้ท่านเข้าใจเพราะว่าถงคิดว่ายังไงพ่อกับแม่ก็เป็นห่วงเป็นใยความรู้สึกลูกที่สุดอยู่แล้ว”

       

       ชมภาพวาดฝีมือน้องถงถงต่อกันเลย.. 

ที่มา : www.manager.co.th

เรื่องโดย : พิมพรรณ มีชัยศรี

ภาพประกอบจาก IG : tongtongnapat